Ramen en Kunstwerken

De eerste ramen beelden de schepping uit: zon, maan, planeten, boom met vissen in het water, bergen en dieren en tenslotte de mens.

De tweede raampartij geeft de zondeval weer: Adam en Eva bij de boom der kennis van goed en kwaad. Het onbegrijpelijke is gebeurd: zij kwamen tegen God in opstand. Als God niet een barmhartig God zou zijn, zou het raam verder donker moeten zijn. Er is straf, maar er is ook genade. Het teken daarvan ziet u in een bovenraam: de regenboog.

De derde raampartij laat het kerstgebeuren zien: De wijzen uit het Oosten volgen de schitterende ster, die blijft staan boven de plaats waar Jozef en Maria waren met het kind Jezus.

Op de vierde raampartij zien we Jezus die het kruis draagt. Verder Golgotha met de drie kruisen en mensen om het kruis, die staan te kijken... In de bovenramen zijn dan afgebeeld: brood en wijn van het Avondmaal en het Lam, dat geslacht is, met het kruis en daarboven de doornenkroon als teken van het lijden.

Pasen en Hemelvaart ziet u in de vijfde raampartij: het open graf, waarboven de kroon als teken van de overwinning. Daarnaast de Hemelvaart met daarboven opnieuw de kroon als overwinningsteken. Het feest van Hemelvaart is ook troonsbestijging. Nu regeert onze Heer. Hij heeft het lijden overwonnen (vandaar het kruis eronder) en heeft de sleutels van de dood en het dodenrijk. De sleutels ziet u ook afgebeeld (niet op foto).

De zesde raampartij laat het Pinksterfeest zien: vlammen die van boven komen en zich zetten op de hoofden van de mensen. En de duif als symbool van de Heilige Geest ziet u ook in het bovenste raam (niet op foto beschikbaar).

Op de zevende raampartij ziet u de kerk onderweg naar het hemels Jeruzalem. Daarboven de Alpha en de Omega, de eerste en de laatste letter van het Griekse alfabet. Die doen denken aan de woorden van Jezus: Ik ben de Alpha en de Omega, het begin en het einde, de eerste en de laatste en de levende.

Grote zaal

In de Grote zaal vinden we ook twee glas-in-lood ramen van de vorige kerk aan de Hoofdstraat.

Deze beide ramen komen uit onze oude kerk en geven een symbolische voorstelling van de bediening van het Woord en Sacramenten.

Het rechterraam van de bediening van het Woord. Dat blijkt duidelijk uit de voorstelling in het benedenvak: de geopende bijbel met daarop de Griekse letters Alpha en Omega. De bedoeling is dat bij de bediening van het Woord in onze eredienst het evangelie wordt verkondigd van de Here Jezus Christus, die de Alpha en de Omega is, de eerste en de laatste, het begin en het einde.

Daarboven, in het middenvak, staat een zevenarmige kandelaar, waarop alle lichten branden. Want het Woord dat wordt gepredikt is een licht, zowel in het persoonlijk leven als in het midden der wereld. Onwillekeurig denkt u hier aan psalm 119: "Uw Woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad".

De afbeelding van de duif in het bovenste raam wil een symbolische voorstelling geven van het werk van de Heilige Geest. Want het Woord dat wordt gepredikt kan geen nut doen, als het niet door de Heilige Geest gezegend wordt.
Hij moet het effect verlenen door het te doen ingaan in het hart. Zo alleen wordt het een kracht en zal het vruchten dragen.

Dan het linkerraam; daar wordt de bediening van de sacramenten afgebeeld.

De zon met haar uitschietende stralen in het bovenvak is een beeld van Christus, 'de Zonne de Gerechtigheid': Hij is de inhoud van de sacramenten. Zowel de Heilige Doop als het Heilige Avondmaal getuigen van het door Hem gegeven heil. De driehoek in het hart der zon is een oud symbool, ter aanduiding van de goddelijke Drie-eenheid.

Het doopvont in het middenvak, met het brood, de beker en de beide vissen in het onderste gedeelte van het raam, stellen resp. de Doop en het Avondmaal voor. Deze voorstellingen zijn zonder meer duidelijk.
Alleen zal men vragen wat de twee vissen betekenen? De vis is een oud-christelijk symbool, dat reeds in de catacomben van het oude Rome op de graven van de eerste christenen aangebracht werd.
In het Griekse woord voor vis: 'Ichtus', vond men namelijk de beginletters terug van een korte belijdenis van het christelijk geloof: 'Ièsos Chrèstos Theou (h) Uisos Sooter'. Dat betekent: "Jezus Christus, Gods Zoon, is (onze) Zaligmaker". Door op de muren van hun graven vis te tekenen, brachten deze eerste christenen dus hun geloof in Christus als hun Verlosser tot uitdrukking.

Dit oude christelijke symbool is nu ook in ons kerkraam aangebracht. Het past bij de symbolische voorstelling van het Avondmaal, omdat "Jezus Christus, Gods Zoon en onze Zaligmaker" daar als onze Gastheer optreedt. En niet alleen als onze Gastheer, maar Hij is het ook Zelf die onder de tekenen van brood en wijn aan zijn gemeente uitgedeeld wordt.

Kunstwerk (wandschildering) in het kerkgebouw

De 2 grote panelen (zie foto's) zijn elk verdeeld in 7 verticale vlakken. Deze vlakken hebben 2 licht verschillende kleuren.
De vlakken zijn niet strak en recht. Deze 7 vlakken symboliseren de leefregels van en in de kerk. Wij proberen ons eraan te houden, maar wijken er voortdurend van af. Soms naar rechts, soms naar links. De richting blijft gehandhaafd; de banen blijven de richting volgen die ons wekelijks wordt voorgehouden, maar o wat is het moeilijk om de lijnen recht te krijgen.
In elk van de 2 panelen zijn 5 bollen aanwezig. Allemaal verschillend van kleur en grootte. Deze bollen symboliseren de leden van de kerk (u en ik). Allemaal hebben we onze eigen bijzonderheden. De een heeft meer of andere kwaliteiten dan de ander. Toch zijn we ook weer hetzelfde van vorm en herkenbaar als leden van één kerk met één geloof en één doel.
In het linker paneel is een vierkant opgenomen met scherpe hoeken en uitgevoerd in een donkere kleur. Bovendien zit het vierkant helemaal apart in de rechterhoek geprojecteerd.
Dit vierkant staat voor: Die moeilijke broeder of zuster. Die persoon, die altijd overal kritiek op heeft, of de weinig meelevende figuur, die wel overal tegenaan schopt, maar zelf niets onderneemt om het beter te krijgen.
Hij of zij stelt zich apart op, afgezonderd van de rest.
In het rechter paneel is datzelfde vierkant ook geschilderd, even donker en herkenbaar. Toch zijn er duidelijke verschillen:
a. de scherpe hoeken zijn er niet meer (ze zijn afgerond).
b. het vierkant staat in het midden van het paneel gesitueerd (de bolvormige figuren er om heen). Wij denken dat u het symbool nu zelf verder in kunt vullen.
Is het niet prachtig als de gemeente (u en ik) zich ook graag met die aparte broeder of zuster bemoeien wil?
Als wij onszelf er omheen groeperen en voor hem of haar stellen en in ons midden opnemen?
Dan zie je de scherpe kanten verdwijnen en gaat hij of zij er echt bijhoren.